Elke seconde telt, ook op de camping!

Ook op de camping, in een vakantiepark of in het buitengebied, telt elke seconde. Tijs van Lieshout, ambassadeur Stichting Dag van de BHV en voorzitter Brandweer NL vertelt. BHV dekt eigenlijk niet meer de lading voor wat we nodig hebben in de maatschappij. Als je kijkt naar de dreiging in de wereld en wat ons kan overkomen, denk aan noodweer, handelsconflicten of problemen met energienetwerken, hebben we weerbaarheid nodig. Veerkracht. Stel, Nederland zit 6 weken zonder stroom. Wat gaan we dan doen? De brandweer, politie en ambulancediensten kunnen niet iedereen helpen. You’re on your own! Mensen moeten voor zichzelf en voor anderen kunnen zorgen. We hebben netwerken nodig die helpen in het beschermen van de bevolking. BHV’ers zijn voorlopers hierin. Zij hebben al iets geleerd over EHBO, brandbestrijding en evacuatie. Dus als er noodweer losbreekt of er gebeurt iets buiten op straat, kun je rekenen op snelle hulp. Dan gaan we van ‘BHV’ naar ‘CHV’: community hulpverlener. Twijfel je nog? Niet nodig, BHV’er zijn kan iedereen. Gewoon doen. Zo organiseren we samen weerbaarheid en veerkracht.”

“Het is een dankbare functie”

Hans Verkerke, acceptant puin van de recycling installatie (PRI) bij Sortiva, vertelt: “Ik ben BHV’er sinds ik bij Sortiva werk, dat is ongeveer tweeëneenhalf jaar. Ik werk buiten op het terrein en daar hadden we destijds nog maar één BHV’er rondlopen. Dat was te weinig, dus werd ik gevraagd om het ook te doen. Omdat ik met een auto over het terrein rijd, ben ik snel ter plaatse als er iets is. Inmiddels zijn we met een groepje en dat zijn allemaal bekenden waar ik mee werk en waar ik goed contact mee heb.”

BHV, iets voor mij?

Oproep van ambassadeur Tijs van Lieshout: word ook BHV’er!

BHV en 112, daar red je een leven mee!

Professionele hulpverleners van politie, brandweer en ambulancezorg zien het grote belang van BHV’ers in het publieke domein. Want voordat de hulpdiensten er zijn, moeten omstanders cruciale momenten overbruggen. Dan hoop je dat er (bedrijfs)hulpverleners aanwezig zijn die weten hoe ze eerste hulp kunnen verlenen. Hoe kijkt de ambulancezorg naar dit thema en hoe gaat het er in zo’n meldkamer aan toe?

Gielissen werkt iedere dag opnieuw aan een veilige werkvloer

Het Brabantse bedrijf Gielissen bouwt de mooiste interieurs, beurzen en events. Daar komt veel maak- en montagewerk bij kijken, soms op grote hoogtes, en dat kan extra risico’s betekenen. Gelukkig is de BHV-organisatie goed op orde. Er is zelfs een wachtlijst voor nieuwe BHV’ers! Of BHV-coördinatoren Angela Steevensz en Peter Proenings tevreden zijn? Nooit. Want het kan altijd beter. Als bij Gielissen het alarm afgaat, volgt iedereen meteen serieus de veiligheidsinstructies op. Je kunt wel stellen dat BHV hier leeft. De reden? “Het is belangrijk, een ongeluk zit namelijk in een klein hoekje”, vertelt Peter.

Twents Carmel College: van decentrale naar uniforme BHV-organisatie

Twents Carmel College: van decentrale naar uniforme BHV-organisatie Het Twents Carmel College (TCC) heeft 6 locaties waarvan er één dit jaar al 100 jaar bestaat. Waar voorheen deze scholen de BHV zelf organiseerden, zet Eefje Roelofs de ene na de andere stap om dit centraal op te zetten. Met een scherpe helikopterview zorgt zij er samen met alle 60 BHV’ers voor dat ze sneller, slimmer en flexibeler kunnen handelen. Want ook zij weten: de combinatie van BHV en 112 kan levens redden. BHV leeft echt bij ons, alle directeuren en locaties vinden dit belangrijk.

“Het is mooi als je precies weet wat je aan elkaar hebt”

Is er na zoveel jaar ervaring nog wel iets bij te leren over BHV? Joost Kruijver, machinist hout recyclinginstallatie (HRI) bij Sortiva, vertelt. “Tijdens iedere cursus leer ik wel weer iets nieuws en is het goed om je kennis op te frissen. Onlangs hadden we een reanimatie van een collega en dat is in het echt natuurlijk heel anders dan oefenen tijdens een cursus. Toch zit die training in je systeem en zodra het nodig is om in actie te komen, denk je er op dat moment niet over na en weet je precies wat je moet doen. Bij de reanimatie heb ik samen met een collega de AED aangesloten en iedere BHV’er die erbij was deed een relevante handeling, niemand liep in de weg. Door de trainingen weet je precies wat je aan elkaar hebt.”